X
تبلیغات
رایتل
پوشال
  
 
 
آرشیو
 
سه‌شنبه 30 تیر‌ماه سال 1383
 برای هزارمین بار ساعتم را نگاه میکنم
عقربه های ساعت باز هم ساعت  ۰۰:۰۰ را نشان میدهند
ساعتی که من در خود گم شدم
و در این گمگشتگی خود را پیدا کردم
دیگر هرگز به سفیدی نمی اندیشم
دنیا یا سیاه است یا خاکستری
دیگر هرگز به این نمی اندیشم
که شاید روزی تو بیایی
و هرگز به سقف مشترکی فکر نمی کنم
که شاید سایه سار سرهای آفتاب زده مان باشد
                     (((یادم میماند که همیشه از آفتاب گریزانی)))
دیگر به گرمی دستان سردت اعتمادی ندارم


هرگز با هم نخواهیم بود
       گرچه سالیانی به دروغ
           
 تو گفتی ماه من برمیگردد و
                                     من گفتم خورشیدم!!!!!!!

گرچه محال بود اما 
                  ماه و خورشید بهم رسیدند

     ولی دنیا هم برایشان به پایان رسید...

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 46397


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها