X
تبلیغات
رایتل
پوشال
  
 
 
آرشیو
 
دوشنبه 8 دی‌ماه سال 1382
و صدایی برخاست

                     خانه ای ویران شد

در پسش خانه ای دیگر نیز

و سر انجام شهری...

و صدا خامش شد.....
                         و تکانها خوابید.
ولی اما در پی طوفانی

چه بسا دلهایی کز غمی ویران شد

                دل مادر لرزید
                                کودکش هیچ ندید
      دست و پای کودک
                         زیر خروارها خاک
                                             خونین
                                                  
                                                   پیدا بود
               دل مادر خون شد
                                فریاد زد:
                                           کودکم
                      کودک من 
                                    آرامید
و تکانها خوابید

ولی اما آیا
            هیچکس فکر نکرد
که تکان دل این مادر 
                      از چه رو بیدار است؟؟؟

و چرا 
      وچرا  
            کودکها      آواره        گریان       زخمی
در پی مادرها 
               گریانند

دیگر از کس بی کس
                       دیگر هیچ ارگی نیست
                                      
                                ارگ ما خوابیده است
بم ما خفته در آن خلوت سرد

و هزاران آدم
              به همانند تو و من

                                   در زیرش خوابیدند 

همه نالان
           همه گریان
                       همه تنها
هیچکس کس نداشت

             کشورم   ایرانم    
                               باز در سوگ نشست.

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 46431


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها